Hafta İçinin 7 Gün olmasını Talep Etmek (!)

Evet yanlış duymadınız. Hafta içi artık yetmiyor. Her geçen gün bunu daha çok kanıksamış durumdayım. “Zaman planlaması yapamıyorsun yae” dediğinizi duyar gibiyim. Hayır arkadaşlar gerçekten yetişmiyor. Bir çok acil plus işler,acil işler,işler, ailen, arkadaşların,hayallerin ve en sonunda kendin. Dikkatinizi çekerim kendimi en sona bıraktım. Uzun zamandır bunu kendime itiraf etmekte zorlansam da sanırım artık kendime vakit ayıramıyorum.

Planlar bozulmak için vardır bunu bir planlamacı olarak söylüyorum. Hiç bir zaman planların tamamı uymaz. İllaki aksayacak illaki revize edecek bir şey oluyor. Bunu iş hayatında çok yapmamaya çalışsakta özel hayatlarımız neredeyse her günü her saati revizeler ile doldu. Neden yetişemiyoruz? Bu kadar işin içinde neden kendimize vakit ayıramıyoruz?
Kendimizle kalmaktan mı korkuyoruz? Gelecek planlarımız için sermayemizden mi korkuyoruz? Yoksa biz korkmuyoruz da böyle yaşamayı seviyor muyuz?

Alışkanlıklarımız bizlerin , en büyük esir olduğu zindanlardır. Hayatımız hep çalışmaktan ibaret ise asla kendimize vakit ayıramayız. İstesek bile yapamayız çünkü kendimize zaman ayırdığımızda ne yapacağımızı bilemeyiz. Kimisi vardır bir saatim olsada kendimle başbaşa kalsam der kimisi vardır aman bir saatim boş olmasın ne yaparım acaba diye kara kara düşünür…
Biz Z kuşak dünyasında sıkıştırılmış Y kuşaklar, kalmakla gitmek arasında kalmış hayatımızın elimizden gidişini izler durumdayız. Özel şirketlerde deli gibi çalışıp para kazanmaya çalışırken bir yandan öyle kayıp giden gençliğimizden bir şey anlamayız. Halbuki çalışmanın dışında kendimiz için yatırım ne zaman yapmayı planlıyoruz acaba? Artık popüler olan “Online Eğitimler” trendi bir işe yaramadığını itiraf etmek istiyorum. Zamansızlık içinde çok büyük bir çözüm olarak görülsede aslında verimsiz saatler,boşa giden paralar ayrıca kaybedilen masa başındaki zamanlarımız. Tamamı boş değil elbet ama zaten herşeyi dört duvar arasında yaparken birde eğitimleride küçük bir ekrandan almak asosyalliğin en büyük işareti değil mi?
Bazı eğitimler bire bir insan ilişkilerininde gelişmesi adına faydalı iken bunları sırf ticaret yapılsın diye online taşımak ne kadar doğru?

Artık günümüzde insanlar kendi içinde üretirken, grup çalışmalarının etkisi yavaş yavaş kaybolmakta belki zamanla yok olmak derecesine gideceğini düşünmekteyim. İnsanlar zamansızlıktan ,fırsatsızlıktan ve kendini dinleyecek vakitsizlikten iyice mutsuz olmuşken daha fazla yalnızlaştırmak neden?

Bu sorum bir tartışma konusu. Madem bunları sadece kendime yazmıyorum o zaman gelin beraber ” YALNIZLAŞMAMAK” adına günümüzde neleri azaltabiliriz neleri daha çok yapabiliriz bunları konuşalım…
Hepinizin fikirlerini merakla beklemekteyim.(Burada tartışmalarımızı, nasıl çözümler ürettiğimizi paylaşacağım)

Bir sonraki yazıya kadar…

Zamansızlık bizi “YALNIZLAŞ”tırmasın….

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir