İş-te Nerdeyim ?

Şuan çalışmış olduğum kurumda Satış & Operasyon Planlama Uzmanı olarak iş hayatıma devam ediyorum. Ama buraya gelene kadar çeşitli iş deneyimleri fırsatını yakalama şansım oldu. Öyle çok uzun bir hikaye değil elbet ama süreçlerin zorlukları, eğlencesi , iyi-kötü anılar biriktirmeme neden oldu. Daha öncesinde LC Waikiki de satış danışmanı olarak çalışma hayatıma resmi olarak başladım. daha sonrasında mağaza müdürlük sınavlarına girerek son aşamasında elenmiştim. Ahh o zamanlar çok kötü olduğunu düşünerek kendimi üzülsem de daha sonrasında bunun bir şans olduğunu anlamıştım. Şans odur ki mağaza müdürlüğünden elensem de şirketim bana bir şans daha vermiş ve yeni mezun sınavına dahil edilmiştim. Sonrasında İTÜ de sınava girerek hayatımda girdiğim en ilginç sınava tabi tutulmuştum. sonrasındaki aşamalar mülakat görüşmeler ve nihai sonuç olarak işe alınmıştım.Girmiş olduğum mülakat detaylarını şuan için detaylandırmıyorum çünkü daha sonrasın da “Alırım Bir dal Mülakatınızı” yazımda genişçe yer vereceğim. Başımdan geçen bir çok ilginç mülakat deneyimim oldu :). Merchandiser Allocation pozisyonunda planlama departmanında çalışmaya başladım. Hayatımda ilk kez bir ofis ortamında çalışmanın vermiş olduğu acemilikle her türlü zorluk ve kolaylıkla karşılaştım. Şanslıydım ki o zaman ki müdürüm çok tatlı ve anlayışlı bir bayandı. O dönem bana mentörlük yapan ve sonrasında yöneticim olan Arzu da bana bildiği her şeyi öğretmekten kaçmadı. Her şey iyi güzeldi ama bir şeyler eksik ilerliyordu. mühendis olmanın verdiği sayısal zeka ve yorumlamanın yanında bir şeylerin daha olması gerektiğini düşünerek Yıldız Teknik Üniversitesinde mastır yapmaya karar verdim. 1 sene içinde öğrendiğim onca güzel bilgiyi kullanmak ve bir o kadarda bildiklerimi paylaşmak istesem de çalıştığım departmanda bu bilgileri aktif olarak kullanamayacağıma karar verdim. Arzu ile çalışmak ekibim ile çalışmak bana ne kadar mutluluk verse de yaptığım işe bir türlü kendimi veremiyordum. O işi yapıp yapmamak arasında kalıyor her gün bu kararsızlık canımı daha sıkmama sebep oluyordu. Üstelik mastır da öğrendiklerimi kullanamamak daha can sıkıcı bir hal almaya başlamışken bir gün bir yerden bir fırsat geldi. Bu fırsat aynı üniversitede okuduğumuz zamanlarda tanışmış olduğum sonrasında kardeşimden farksız olan Sabih sayesinde geldi. bir şekilde vasıta olarak şuan çalışmakta olduğum Yataş a girmeme neden oldu. Başlarda ne yapıp yapamayacağımı anlamasam da şuan yaptığım işi severek gitmenin mutluluğunu yaşıyorum. Her gün sıfırdan başlıyorum. İş yerinde olduğum zaman diliminde iş dışında bir şey düşünmüyorum. Bir ürünün hammadde halinden mamule dönüşüm sürecini izlemek o kadar güzel bir şey ki insanlara her daim hayatlarında olmasını sağladığımız ürünler üretmek o kadar güzel bir deneyim ki… Bu gün burada olduğum için kendimi şanslı hissediyorum. Tedarik Zincirinin bir halkası olmak aslında biz mühendisler için; kendimizi tamamlama açısından doğru bir konum gibi geliyor. Sürekli üretkenlik, düşük maliyetler, hızlı lojistik, etkin planlama, stok yönetimi gibi konular üzerinde çalışarak hem ülke ekonomisine faydamızın olmasını sağlıyor hemde bir markanın markalaşma sürecine katkı sağladığını düşünüyorum.

Tedarik Zinciri sürecimin hangi boyutlara geleceğini şuan için kestirmek zor olsa bile şuan için anın tadını çıkartıyorum…

 

Saygılarımla

Serap GÜR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir